Pazar, Ağustos 23, 2009

KARESİ EKSPRES DE YAŞANANLAR:)


geçen gün izmir-basmane garından 35 lira'ya kuşetli-yataklı karesi ekspres den bir adet tam bilet aldım.günü birlik bir izmir seyehatiydi.konak tarafındaki arkeoloji ve etnoğrafya müzesini gezdim birde alsancak'daki atatürk müzesine de uğradım gayet güzel bir gündü.derken vakit geldi ve basmane'ye gittim.eskiden olduğu gibi trenler basmaneden kalkmıyor servis otobusleriyle bizleri daha iç tarafda bir yere götürdüler.derken tren geldi ve en son vagon olan yataklı kuşetliye bindim.4 kişilik bir kompartman da diyebiliriz.gelen giden yoktu bende gayet memnun kaldım bu işten.ne guzel kocaman kompartman bana ait.fakat şansızlık işte o gün leş gibi hissediyordum feci bir grip nezle vardı bedenimi saran ve kendimi kötü hissetmeme neden olan.görevliden temiz çarşafımı - pikemi ve yastık kılıfımı aldım erkenden yatayım dedim.görevli adam sekizden önce yatmak yasak dedi ama halimi görünce yumuşadı ve madem hastasın tamam yat o zaman dedi.yatağımı kurdum pikemi serdim ve ray seslerinin tıngır-şıngır melodileri arasından egeden -iç anadoluya doğru nostaljik bir seyehat etmenin vermiş olduğu mutlulukla uykuya dalmaya çalişiyordum.derken manisayıda geçtik ve küçük bir garda durduk.fevkalade gürültülü bir şekilde 3 çocuk ve anne-baba dan oluşan adams ailesini özleten tuhaf insanlar kompartımana geldi.beni yatarkan gördükleri zaman çok şaşırdılar.ama evvela önemsemediler çünki bye bye faslı vardı.salak salak el salladıktan sonra durumun ciddiyetini kavradılar.bileti aldıkları gişe memuru kompartıman tamamen size ait olacak demişti bu tuhaf aileye ve beni görünce birden burun kıvırdılar.derken koridora gittiler ve -- bu adam da kim biz bir kompartıman tuttuk - gişe memuru bize öyle söyledi - bu adam derhal kompartımanımızdan çıksın....tabikide büyük bir zefkle olanları dinliyorum.aslında bende çirkef bir kimseyim yani hasta olmasan bir güzel mahalle kavgası ederdim onlarla ama bu defa sadece dinlemekle yetindim.
vagon memuru -- nasıl atarım bu adamı - adamın bileti war numarası war.böyle bir hakkım yok.bu kompartımanı o adamla paylaşmak zorundasınız ...dedi
adamın ciddi olduğunu gören mağara ailesi çaresizce kompartımana geri döndüler.kadın çocuklarını yerleştirdi - eşyalarını koydu falan ( tabiki bu sırada ben üst ranzada yatıyorum) derken kadının kısa boylu çirkin kocası bir hışımla içeri girdi ve kalkın gidiyoruz burda kalamayız dedi.ah yüce meryem ne kadarda sevinmiştim defolup gittiler diye...fekat bu mutluluğum 30 dakka falan sürdü çünki çaresizce geri geldiler...
derken tekrar kompartımana yerleştiler.ve her türk ailesi gibi kompartımanda piknik yapmaya başladılar.domates ekmek peynir egenin türlü çeşitli leziz yemekleri.bir yandan da mağara türkçeleriyle sitem fırlatıyorlardı etrafa herşeyi duyabiliyordum.
bir kaç saat geçti olayı kabullenmiş gözüküyorlardı.derken çirkin koca bir sigara yaktı.
artık bu kadarda olmaz dedim.olaya müdahale etmem gerekiyordu.
şimdi aile beni turist falan zannetmiş olabilirdi.küpeler tuhaf gözlükler lakers forması ne me lazım
hemen rizeli moduna girdim ve dedim
-- dayı burda sigara içmek yasak ben kanser olmak istemiyorum.
bir hışımla indim ranzadan ve görevli adamı çağırdım.adam daha beterini dedi bilmen ne kadar para cezası ödersin çabuk söndür o sigarayı yada koridora çık dedi.
bir darbede adama ben atmıştım.ailenin afiyeti iyice kaçmişti...
KISSADAN HİSSE
HANİ DERLERYA sevecen anadolu insanı - anadolu kültürü galiba öyle şeyler bugunlerde pek yok.yani galiba eskilerde kaldı bir dönem vardı ama...
gitmiş bitmiş uçmuş

Hiç yorum yok: